Ini Kisahku ♥
_________________________
Galaxy Of...



)


my world. my galaxy. my rules.

Credit!
Give a big clap !



Thank You For This Blogskin
Template : Afiqah Syazwani
Edit By : Amirah Hanim
Icon from : [7th Disorder!]
Image from : We♥it



Rindu Tapi Malu
Monday, 24 March 2014, 0

Kata orang, sahabat yang baik akan terus menanyakan khabar sahabatnya apabila ada rasa rindu dihati.
Tapi, macam kes aku ni, pelik sikit. Walaupun aku rindu pada sahabatku, aku hanya berdoa semoga Allah menyampaikan salam rinduku padanya. Hahaha. Bukan apa, kalau bab-bab bertanya ni, aku memang malu.

Kalau dengan kawan lama pun aku malu bertanya, inikan pula dengan kawan yang baru ku kenal.

Bagi mereka yang sudah lama mengenali aku, mereka akan faham akan perangaiku yang entah apa-apa. Tapi, bagi mereka yang dah lama kenal aku, tapi tak tahu macam mana perangai aku, itu memang aneh !!

Maksud aku, kita kan dah lama kenal, takkan kau tak tahu aku macam mane?

Berbalik pada tajuk asal... RINDU TAPI MALU. Nak dijadikan cerita.... Aku ni memang selalu rindu pada kawan-kawan aku. Terutamanya kawan-kawan seasrama aku pada empat tahun lepas, masa aku darjah enam. Zaman IT macam ni, kebanyakan orang ada facebook, twitter, ymail, gmail, whatsapp, wechat dan sebagainya. Jadi, alasan untuk tidak berhubung tu, memang tak boleh diterima langsung lah !

Pada aku, aku selalu aktif di akaun facebook. Mereka semua pun aktif. Ingin aku bertanya khabar mereka.

"awak sihat?"  "kalau tak, makanlah ubat...." atau "awak dah makan?" "kalau tak, pergi lah makan" dan macam-macam soalan lagi lah!

Tapi sebab aku ni memang jenis tak reti nak tegur orang, pemalu.... susahlah !!
Mungkin disebabkan masalah aku yang ni lah, kawan-kawan aku ingat aku sombong! Kadang-kadang aku pun ingat mereka sombong, tapi aku pujuk hatiku agar tak fikir macam tu. Aku pun fikir, yang mereka tu pun pemalu walaupun dah pernah tinggal sebumbung (asrama). Mungkin, mereka nak aku yang tegur dulu ! Jadi, kalau dah dua-dua pemalu, jawabnya..... tak ada hasil lah ..... -___-

Apa-apa pun, aku tetap ingat mereka, walau dimana pun kalian berada! In Sha Allah, kita akan berjumpa lagi.

<--Older Post | Newer Post-->